Signalen (juli 2010)

De hersenen, ik schreef er al eens eerder over, zijn zeer wonderlijk. Hoe werken gedachten bijvoorbeeld en wat misschien belangrijker is, hoe verloopt het proces voordat je in een psychose bent beland?

Het begint eenvoudig met een enkele gedachte bijvoorbeeld: mijn vader zal toch niet op bezoek komen. Essentieel hierin is dat er een angstbron in zit namelijk een vader die waarschijnlijk op bezoek zal komen terwijl ik dat dus feitelijk niet wil. Die ene gedachte begint zich te herhalen. In eerste instantie 1 keer per uur wat toch al 24 keer per dag is; het geheel van gedachten is nog rustig maar op het moment dat de versnelling van de herhaling aanvangt, is gelijk ook de eerste stap tot een mogelijke psychose gezet.

In het begin is ieder moment waar het aantal gedachten zich verdubbelt er een waarin nog ingegrepen kan worden door de juiste medicatie maar het is voor medici en ook voor mijzelf bijzonder moeilijk een verslechterende fase te her- of erkennen. Is een bepaalde gedachte twee keer per uur gevaarlijk of gaan de bellen rinkelen zodra dit 4 keer per uur is? Bedenk wel dit is inmiddels al 1 keer per kwartier en al tegen de 100 keer per dag. Tegelijkertijd vergeet ik een keer mijn medicatie. Op zich niet zo erg maar toch.

Ik denk dat de controle kwijt is op het moment dat je de spiraal van toenemende gedachten niet weet te doorbreken. Enerzijds is er dus een toenemende angst, anderzijds is er ook iets in het bewustzijn dat die controle geleidelijk overgeeft. De automatische piloot is halverwege ingeschakeld. Het aantal keer dezelfde gedachte is inmiddels opgelopen tot 8 keer per uur maar begint al dichtbij de 16 keer per uur te komen.Seaman_send_Morse_code_signals

Ergens in dit traject is het op tijd innemen van medicatie ook belangrijk maar het lijkt wel dat het hetzelfde systeem is waar in wordt gezegd dat het innemen nog wel even kan wachten. Alles is immers onder controle. Ik halveer de medicatie en vergeet dit te melden. Het belang van rust en regelmaat wordt gewoon onderschat. Het belang van gezonde voeding is ook zoiets. Ik kwam in die fase veel bij een bekende hamburgerketen en ook de pizzaboer was mij niet vreemd maar dat soort eten versterkt wel de neerwaartse spiraal.

Het hebben van voldoende lichamelijke beweging maar ook het onderhouden van sociale contacten zijn belangrijk. Niet alleen overdag maar ook ’s nachts begint dezelfde gedachte de overhand te krijgen. Men ‘vergeet’ namelijk te slapen of wellicht is het zo dat de noodzaak tot voldoende rust wordt overruled door die van de doordraaiende gedachte. Van 32 gedachten gaat het naar 64 en zo weer verder. Dan komt natuurlijk het moment waarop de hersenen de snelheid van de informatie niet meer aankunnen. De cruisecontrole is nu ingeschakeld en we bevinden ons geheel in een psychose. We nemen nog wel dingen waar maar feitelijk zijn we al niet meer ‘aanwezig’. Medicatie wordt soms voor meerdere dagen vergeten.

In de laatste fase zoeken we bescherming, we zoeken veiligheid, we zoeken een vertrouwde plek. Ik weet me bijvoorbeeld te herinneren dat ik naar het huis van mijn vriend toeging en toen ik binnenkwam in zijn ‘kliniek’ voorafgaande aan mijn derde opname, er een last van mijn schouders afviel. Ik was weer in goede handen.

Rolf Th.J. van der Geest (ervaringsdeskundige)

© Copyright Cliënten Belangen Blad juli 2010

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *