Maria Callas (februari 2011)

Maria Callas

Eindelijk heb ik de verbinding te pakken tussen klassieke muziek en psychoses Die verbinding lag al die tijd bij een van de wanen die ik zelf had gehad namelijk eentje over de wereldberoemde sopraan Maria Callas.

We schrijven juni 2010 als ik met mijn orkest (Harmonie de Spaarnebazuin) twee achtereenvolgende concert heb gegeven de eerste in de Moeder van de Verlosserkerk in Schalkwijk (op zaterdag) en de tweede, de dag daarop, bij boerderij Zorgvrij in Spaarnwoude. De vrijdag voorafgaande aan beide concerten had ik mijn medicatie vergeten in te nemen. Op zich niet zo erg maar ik had het wel gemeld aan mijn vaste begeleider. Zijn advies was geweest, neem de halve dosis ’s ochtends en de andere helft van wat je vergeten hebt vanavond in en dan komt alles goed.

Natuurlijk had ik die nacht niet geslapen, het maalde door mijn hoofd, had ik niet toch iets meer moeten innemen? De volgende ochtend (zaterdag) was ik doodmoe opgestaan en had al op internet zitten kijken naar een routebeschrijving om naar die boerderij te komen. Ik besloot die ochtend klassieke muziek te draaien, dat geeft me altijd rust en zette de dubbel cd op van Maria Callas de aria Vissi d’arte schalde door mijn kamer en ik zong luid mee.

Het concert in de kerk beleefde ik in een soort roes en later weet ik me te herinneren dat ik de medicatie van zaterdag naar zondag toch ook niet heb ingenomen en diezelfde nacht ook slecht of niet heb geslapen. Die volgende ochtend was het al mis met mij. Ik belde mijn beste vriend of hij me wilde ophalen (terwijl ik zelf al had uitgezocht waar het precies was) en legde mijn muziek op volgorde de Balletsuite van Shostakovitch als eerste.

Hier is het toch wel handig om te weten dat die balletsuite pas in het nieuwe seizoen zou worden gespeeld en voor vandaag dus helemaal niet nodig was. Vol goede moed begonnen we met de uitvoering waarbij mijn buurvrouw opmerkte dat we de balletsuite helemaal niet speelde en ik borg deze weer op in de muziekmap. Bij het tweede stuk dat we die dag speelden, haalde ik het echter weer uit de map en begon vrolijk dit verkeerde stuk te spelen om er na een paar maten achter te komen dat ik fout zat.

Dit proces van pakken en weer opbergen zette zich de eerste helft van het concert voort totdat het ook de dirigent en andere leden was opgevallen dat het mis was met mij. De pauze brak aan en mijn lieve muziekvriendin Astrid nam me mee voor een wandeling rond de vijver. Ik zag verdrinkende kinderen, ik hoorde gehuil van tientallen baby’s en was helemaal in de war. Haar man, Wilfred, die al eens eerder een psychose met mij had meegemaakt, pakte meteen mijn fagot in en bracht me met de auto naar huis.

Langs de Polderbaan en daar zag ik plots een vliegtuig landen. “Kijk Maria Callas landt op Schiphol” zei ik en mijn vriend antwoordde “zie je dat, krijg je dat door of hoor je dat?” waarop ik zei: “Nee, dat kan helemaal niet want die is al een paar jaartjes dood”. Ik heb het later niet terug kunnen vinden maar er zal ongetwijfeld een vliegtuig bestaan dat “Maria Callas” heet en er is natuurlijk een associatie met de muziek die ik die ochtend draaide. Het vormde al met al de reden voor een nieuwe opname.

Rolf Th.J. van der Geest (Ervaringsdeskundige)

© Copyright Cliënten Belangen Blad februari 2011

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *