Licht in de duisternis (februari 2012)

Licht in de duisternis.

Vanaf de brits waar je in een isoleercel op ligt tot aan de deur is het ongeveer drie meter. Je hebt een kartonnen bakje in de vorm van een po om je behoefte in te doen. Lakens voor op het bed zijn er niet, wel een stugge dikke deken om het nog enigszins warm te houden. Die deur is wel het meest belangrijke onderdeel van de hele cel want hierdoor komt voedsel en communicatie naar binnen. Vanaf het punt waar je ligt tot aan die deur is het dus drie meter. Eerst zie je een gezicht dat naar binnen kijkt, vervolgens hoor je het draaien van het slot en daarna is er plotseling licht dat wordt aangedaan in de kamer waar je verblijft.

Afhankelijk van in welke fase van psychose je bent zo is ook de vraag naar communicatie met de ander van belang. Mijn communicatie was al zover gevorderd dat ik om medicatie wist te vragen wat ik vrijwel direct kreeg. Soms waren er twee, soms was het een groep die me observeerde. Het enige wat ik aan eigen kleding droeg, was een herenslip. Een horloge was verboden.

Het omgekeerde had bijna net zoveel effect. Ik had trek en twee boterhammen met kaas waren absoluut onvoldoende. Ik wilde dus wel de kruimels van het kartonnen bordje aflikken. Maar nee, het kartonnen bordje werd weer in beslag genomen, de persoon die alles binnen had gebracht draaide zich om en een seconde later was het licht uit en de deur weer dicht. Een simpel ‘goedemorgen’ had ik niet gehoord.

Toen het licht uit was, zorgde dat voor een andere reactie namelijk een pupilreactie. Ook dit deed pijn, het leek wel of dat licht een bron van energie was waaraan je jezelf kon opladen. Met een zucht van vermoeidheid ging ik weer op mijn brits liggen en welhaast onmiddellijk viel ik in slaap. Hoe vaak je zo onderbroken wordt door verschillende mensen is mij niet bijgebleven. Ik kan me echter het moment nog goed herinneren waarop de dokter besliste dat ik weer de afdeling op mocht. Douchen, heerlijk, al het vuil van de afgelopen dagen van je af. Eten, zoveel je wilt met het beleg wat je wilt en tenslotte als je weer op je eigen kamer bent: het licht aan en uit op het moment dat je dat zelf wilt.

 

Rolf Th.J. van der Geest (ervaringsdeskundige)

© Copyright Cliënten Belangen Blad februari 2012

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *