In de optocht door de tijd (december 2013)

In de optocht door de tijd.

 

We lopen allemaal mee in een cirkel al is het bewijs daarvoor niet te leveren. Ik zou namelijk moeten aantonen dat die cirkel op zich geen beginpunt heeft maar ook geen eindpunt. Dat op zichzelf roept onmiddellijk de vraag op: “hoe is die cirkel die ik wel zie er dan gekomen?”. Toch als je het goed bekijkt lopen we allemaal wel mee in die cirkel zowel als individu of als groep. We proberen het geheel te overzien, we filosoferen haast dagelijks en we stellen ons de vragen over het bestaan en over de rol die God in het geheel heeft kortom we oordelen en beoordelen onze eigenste rol in dit universum.

 

Onze eigen mening in dit geheel speelt ook een rol. Ik weet bijna zeker dat iedere lezer van dit artikel zijn vraagtekens erover heeft maar tevens zijn we het over de inhoudelijke lijn eens. Iemand is ergens in de loop der eeuwen namelijk de inhoudelijke discussie gestart over het meningsverschil dat we onderling met de ander maar helemaal met onszelf hebben. Is dat een kerkelijk of een wereldlijk dogma? Hierbij denk ik aan het ontstaan van het idee God en de conceptie van de Heilige Maagd Maria. Als dit allen metaforen zijn, waarvan zijn ze dan metafoor? De zoektocht van de mens naar zijn eigen reden van bestaan?

 

Ik ontken niet de reden van ons bestaan en dat van een God maar ik heb er wel mijn eigen kanttekeningen bij. Waarom stoort het gedrag van de ander mij maar zeg ik er direct niks van. Er is een derde persoon voor nodig die het oorspronkelijke idee bevestigd, ontkent en daarmee veranderd. We stellen de mening van de ander op prijs maar stellen hem tevens ter discussie en proberen een compromis te zoeken. Dat compromis zoeken we ook in onszelf voordat we zo wie zo de discussie met de ander aangaan. En dan nog wordt ons eigen idee beïnvloed of we stellen het bij met vaak het verwijt dat de eigen oorspronkelijke keuze beter was.

 

In deze optocht door onze tijd lopen we allemaal achter ons grote voorbeeld aan. We kunnen ieder voor zich de grote namen noemen uit de geschiedenis die ons tot voorbeeld dienen. We zijn blank en zwart en kunnen niet zonder elkaar. We zijn God en individu en daarmee tot elkaar veroordeeld. Wie dit concept het eerste snapt, evolueert zichzelf en daarmee een ieder om zich heen.

 

Rolf Th.J. van der Geest (ervaringsdeskundige)

 

© Copyright Cliënten Belangen Blad december 2013

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *