Een zoen van de meester (augustus 2013)

Een zoen van de meester.

Hij behoort tot de vrienden die altijd voor je klaar staan als je ze nodig hebt. Een trouwe sjouwer bij verhuizingen, iemand die je, mits gevraagd, met raad en daad bijstaat. Toch is deze vriend er niet eentje die de deur bij je plat loopt, integendeel, je moet hem vragen en dan is hij er zeker bij.

Ik was net uit een psychose en had weer dikke pret. Pret om alles wat er tijdens die psychose gebeurd was. Ik lag te schateren van het lachen op mijn opnamebed en vond alles wat verteld werd door het aanwezige bezoek fantastisch. Achteraf bezien was ik dus nog niet helemaal uit die psychose getuige ook de laatste actie die ik die dag ondernam: ik zoende mijn vriend vol op de lippen en omhelsde hem met twee stevige armen om hem heen.

Hij was de enige die ik zoende die dag want binnen de 10 minuten nadat het bezoek weer was vertrokken, lag ik al weer te slapen op mijn bed. Het is op deze plek ook wel handig om te vertellen dat ik op vrouwen val en het is ook wel handig om te weten dat ik nog nooit een dergelijke actie met een man had ondernomen. Hoe zeer ik op mijn mannelijke vrienden ook gesteld ben, een handdruk is wel het uiterste waartoe ik ga.

Blijft natuurlijk de vraag waarom onderneem je een dergelijk actie? Wat zet je aan tot een dergelijk daad? Waarom worden grenzen tijdens een psychose overschreden?

Een tweede voorbeeld dat ik uit eigen ervaring hier opteken is die van een plastic fles sinas. Het zal ongetwijfeld weekend zijn geweest want anders wordt er geen frisdrank geschonken en chips gegeten. Ik verkeerde weer in psychose en meende dat ik een fles vasthad. Nu is voor mij de associatie tussen ‘fles’ en ‘glas’ heel normaal terwijl we vandaag de dag de associatie tussen ‘fles’ en ‘plastic’ normaal vinden.

We laten de vragen ‘hoe’ en ‘waarom’ even in het midden maar ik vond het normaal dat de fles (lees glas) kon versmelten met het buitenraam en liep dus met de fles naar dat raam toe. Er werd door de leiding ingegrepen en ik verdween voor onbepaalde tijd in de isoleercel. Tal van vragen die ik hier niet kan beantwoorden, blijven open.

Op zich lijken deze twee acties niet op elkaar. De daad verschilt hemelsbreed en er worden twee totaal verschillende grenzen overschreden. Wat ze gemeen hebben is de associatie. Enerzijds de associatie tussen twee vrienden die elkaar erg mogen en anderzijds de associatie tussen glas en glas. Begrijp je als verplegend personeel de daad dan begrijp je vaak ook de associatie tussen het handelen. Het is dan niet nodig iemand in een isoleercel te stoppen maar het getuigt van inzicht als de betrokkene een pilletje krijgt waardoor de hersenen tot rust komen.

 

Rolf Th.J. van der Geest (ervaringsdeskundige)

© Copyright Cliënten Belangen Blad augustus 2013

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *