Ben niet bang voor de boze wolf (mei 2011)

Ben niet bang voor de boze wolf, ben niet bang, ben niet bang of het P.H.P.D. syndroom.

Wil iemand eens voor mij proberen te omschrijven hoe hoge bloeddruk voelt? Bij mij is er een pulserend gevoel in het hoofd dat zich van achter naar voren en van links naar rechts verplaatst. Het klopt licht op ongeveer 5 centimeter schuin achter mijn slapen en mijn zicht vertroebeld licht alsof er korte fases van waas voorbij trekken. Ik voel me niet fit, ik ben althans niet naar de fitnes geweest vandaag dit in vergelijk met andere dagen waarop ik wel train.

Ik heb dus een soort van onrust in mij waarbij ik zelfs twijfel over de intensiteit van mijn hoest. Soms dan kalmeert het hele systeem en ben ik in staat tot een uurtje cd luisteren of een boek te lezen maar dan plots is er weer een pijntje in mijn rechter schouder, een spiertrekking in mijn bovenbeen of jeuk aan mijn kuit.

Sinds ik meer dan 10 keer een psychose heb gehad, twijfel ik bij al deze signalen want heb ik wel op tijd mijn medicatie ingenomen? Had ik vandaag niet beter even een half uur door het park kunnen gaan wandelen of zijn dit de effecten van dat ene wijntje dat ik gisteravond laat nog heb gedronken. Ben ik soms bezorgd over mijn pensioen of om nog verder te denken, baart de nieuwe Provinciale Staten mij zorgen?

Voor ik het vergeet: mijn huis, waar ik al 50 jaar woon, is 2 dagen geleden telefonisch verkocht. Nu is het wachten op het moment dat de handtekening gezet gaat worden. Allemaal stuk voor stuk kleine en grote zorgen en dingen die me bezig houden. Waarom dat vandaag is? Ik meld maar even dat ik net heb zitten gapen als een zeeleeuw. Ontspanning van de gedachten omdat ik ze nu op schrift zet?

Een dwanggedachte is het nog niet want dat is volgens het woordenboek: “obsessie; ziekelijke voorstelling die tot ongewilde handelingen drijft”. Hierbij stel ik me voor dat de persoon in kwestie dus iedere keer een bepaalde actie herhaalt die hij feitelijk niet wil. Toch is hiermee niet helemaal de lading gedekt want een dwanggedachte is niet alleen een actie maar tevens een gedachte die zich herhaalt en die niet te stoppen is.

Het is een alledaags gebeuren, iedereen kent het en toch is het voor bepaalde bevolkingsgroepen, lees mensen met een psychose als achtergrond, net even anders. Soms begint het altijd op dezelfde plek, in mijn rechter schouder, achter het sleutelbeen. Het is geen zeurende of stekende pijn maar eerder een soort van spierkramp alsof je te lang ergens aan hebt liggen trekken.

Vervolgens komt er een steek in mijn hoofd. Dit beschouw ik altijd als de voorloper van erger nieuws. Het is geen helderziendheid of zo maar eerder de aankondiging van slecht weer op komst, storm in aantocht, zuidwester aan en fietsen maar.

Het syndroom zet zich voort, altijd in een reeks van signalen die zich binnen het uur aandienen. Het schiet van Hier naar Daar. Vandaar de afkorting P.H.P.D. en tenslotte is er dan nog de verklaring voor de letters “P” van het syndroom. Die staan beiden voor Pijntje zodat je krijgt Pijntje Hier Pijntje Daar.

Het blijft moeilijk om het concept ‘gedachte’ goed te begrijpen. Want wordt bijvoorbeeld de darmflora bestuurd door een onderbewuste gedachte? Is de beweging van een arm of de fijne motoriek van vingers bewust of onbewust. En zo kun je eindeloos doorgaan

Feit is dat ik me nu rustig voel. Het pulserende gevoel in mijn hoofd is weg en hoewel ik nu een kramp in mijn linker schouder voel, gaat alles weer redelijk goed. Waar het dus op neerkomt, is dat je de gedachten moet verzetten en om moet zetten naar iets productiefs.

 

Rolf Th.J. van der Geest (Ervaringsdeskundige)

© Copyright Cliënten Belangen Blad mei 2011

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *