Monthly Archives: december 2014

Echte vrienden (december 2014)

Er zijn tientallen kennissen en ik ken een grote groep fijne collega’s die meelevend zijn geweest maar echte vrienden zijn het niet. Het moet zelfs nog scherper worden gesteld: ze komen niet eens in de buurt.

Zo kreeg ik tijdens een van mijn opnames, ja, u leest het woord “een” heel goed, een boeket bloemen met een kaartje. De bloemen waren na 2 weken verlept maar wat ik erger vond, was dat ik de persoon in kwestie, de gever zelf nooit zag nog op de gesloten, nog op de afdeling waar ik weken  (en hier ligt de nadruk op het meervoud) aaneengesloten verbleef.

--roze-rozen-gerbera-boeket-bloemen-bestellen-03

Er is een mopje dat stelt dat “je hebt schuim zat in je familie” en voor mij is dat niet anders. Ik kan mij slechts eenmaal een bezoek van een tante en oom herinneren; een kaartje kreeg ik nooit van wie dan ook. Neven en nichten lieten zich niets aan mij gelegen liggen.

Herkent u het beeld van verlatingsangst en eenzaamheid? Dan wens ik u Astrid en Wilfred toe. Zij kwamen wekelijks, soms zelf twee keer per week. Hun handen verzorgden dat ik mijn lievelingsmuziek kreeg, schoon ondergoed, een blikje cola of een boek.

Een klop op de schouder, een kus op mijn wang en bijna standaard dat blikje cola. Ergens heeft mij dat de moed gegeven door te gaan want met dat eenvoudige drankje kwam tevens die blik van “jij redt het wel”.

Ik hoop natuurlijk dat iedereen zich diep schaamt die zich aangesproken voelt door de eerste alinea en nee, het is niet meer nodig dat jij jezelf verontschuldigd maar het wordt de hoogste tijd dat jij bij jezelf te raden gaat of het niet anders kan, wat zeg ik, ik zeg “moet”.

Laten wij er zijn voor elkaar. Ik wens U een gezegend 2015 toe.

 

Rolf Th.J. van der Geest (ervaringsdeskundige)

Wat is herstel? (december 2016)

De erkenning van je eigen kwetsbaarheid is tevens de erkenning van je eigen kracht.

Herstel is allereerst het aanvaarden van de beperkingen die een psychische aandoening met zich meebrengt. Hierdoor ontstaat zicht op een hoopvolle toekomst. Je denkt niet meer in beperkingen maar in mogelijkheden. Echter op het moment dat teveel mogelijkheden realiteit worden ontstaat besluiteloosheid wat op zich dan weer een beperking is. Deze cirkel kan alleen doorbroken worden als men de kern van de mogelijkheden weet te benoemen en weet te beperken. Zo ontstaat namelijk weer de aanvaarding.

Aanvaarding van de beperkingen is echter geen statisch en voldongen begrip; het wordt hier bedoeld als actief jezelf tot het uiterste inzetten en de keuze te maken tot het behalen van een optimaal herstel.

De strijd definieert zich als het veroveren en overwinnen van jezelf.

Herstel is ook het uitdragen van je verhaal naar hen die dat nodig hebben door professie of juist door opname. De boodschap is dan voor beide groepen: er is toekomst.

Herstel is ten slotte het accepteren van anderen en omstandigheden zoals ze zijn zonder daar een oordeel over te vellen. Pas als we de aanvankelijke problemen aanvaarden als realiteit kunnen we de strijd aangaan; zo kan positieve energie tussen personen blijven stromen en evolueren we onszelf.

het-regent-vallende-sterren-1282

Haarlem, december 2016, Rolf Th.J. van der Geest

 

 

 

 

 

Het hoeft er maar een te zijn (december 2014)

Kerstmis 2014 wordt weer in veel gezinnen gevierd met konijn of kalkoen; de rijkdom spettert u in dit artikel tegemoet. U hoort het klinken van het dure kristal. Neem een slokje van de wijn we hebben en rood en wit. Gestoofde peertjes; een kerstboom soms met stalletje en toch zijn er ook  weer deze kerst weer mensen eenzaam geweest.

Eigenlijk wil ik u schrijven dat er door, in ieder geval deze ene, redacteur aan u gedacht is. Ik stelde mij voor dat u geen enkele kerstkaart kreeg. Dat u zich de aankoop van een kerstbrood niet kan veroorloven. Ja, mensen, kijk om je heen je ziet ze op stations of voor de ingang van een super: mensen met nadruk op het woord ‘mensen’ die dat niet kunnen.

2014 was voor mij het jaar waar mijn beide ouders zijn overleden. En dan plots wordt je teruggeworpen op de essentie van het bestaan; je gaat vragen stellen over wie je bent en de invloeden van je opvoeding.

Toch is ergens dit jaar het besef gekomen dat ik een boodschap heb om uit te dragen namelijk de boodschap dat je NOOIT moet twijfelen of het nog goed komt. De kracht die jij in jezelf hebt als mens, is zo groot dat je die energie kunt en moet gebruiken om te overleven. Een andere keuze is er niet

Ik ben het voorbeeld dat het mogelijk is; er IS een leven na een psychose; je WORDT weer gewaardeerd in de maatschappij; en hoewel je dat nu misschien niet ziet: er ZIJN mensen die om jou geven; die aan jou denken. Het meest eenvoudige voorbeeld is de hand, de klop op je schouder. Dat betekent: bemoediging en jij komt er wel.

1022btj0sl

Recentelijk ben ik gestuit op een filosofisch concept van Deepak Chopra. Dit kwam er op neer dat als jij vandaag begint een glimlach aan een wildvreemde te schenken; je diezelfde dag nog van iemand die ook jij totaal niet kent weer een glimlach retour krijgt.

Geluk is dus maakbaar; het begint met jouw glimlach.

 

Ik wens u een gezegend 2015 toe.

Rolf Th.J. van der Geest (redactielid en ervaringsdeskundige)