Monthly Archives: december 2010

Vragenvuur (december 2010)

Vragenvuur

Op 13 en 17 december 2010 hebben Henk Schutte en ondergetekende voorlichtingen gegeven over manische depressiviteit en psychosegevoeligheid in respectievelijk Spaarnepoort (ziekenhuis Hoofddorp) en het Linaeusinstituut verbonden aan het Kennemer Gasthuis te Haarlem. Het geven van een voorlichting op zich is niet zo erg. Het spannende begint pas als de Huis Artsen In Opleiding (HAIO) aan hun vragenvuur beginnen.

Er zijn vragen van sociale aard over je familieomstandigheden. Er zijn vragen die beginnen met: “Hoe voelde u zich toen….” En: “Is het bij u normaal dat……” “Als u de eerste psychose vergelijkt met de tweede, wat waren de verschillen”.

Henk ging in zijn voorlichting diep in op zijn gezinsomstandigheden. Hoe hij zich voelde in bepaalde periodes en hoe de keuzes van onder meer zijn studies die hij maakte bijdroegen aan de uiteindelijke lange periode van manische depressiviteit. Ook vertelde hij hoe hij er weer uit is gekomen en hoe hij zijn leven nu invult.

Ik vertelde over de ruim 10 psychoses die ik heb gehad, de oorzaken, de behandeling, medicatie, therapieën en uiteindelijk ook over het los komen van de psychoses en het werk als ervaringsdeskundige.

Er ontstond aan het eind van het vragenvuur een discussie over of de psychiater de eindverantwoordelijke is bij het nemen van de beslissing tot vermindering van medicatie of dat de patiënt zelf gebruik mag maken van zijn zelfbeschikkingsrecht. Hier bleek dat Henk en ik tegenover elkaar stonden wat betreft de meningen: Henk wil zelf verantwoordelijk zijn en ik wil de verantwoordelijkheid bij de psychiater laten.

Het was voorbij dachten we want we stonden weer op de gang nog even na te praten. Een van de vrouwelijke studentes kwam ons en speciaal Henk nog even bedanken. In haar familie komt ook manische depressiviteit voor en ze was bijzonder dankbaar dat Henk deze voorlichting had gegeven. Haar persoonlijke betrokkenheid is voor haar de motivatie geweest om deze studie te beginnen.

En daar doe je het voor. Juist voor die enkeling die zich gepakt voelt door jouw verhaal en daarin de drijfkracht vindt om te studeren want wat ik persoonlijk hoop als ervaringsdeskundige is dat er een van die studenten voor mij de juiste behandeling, de juiste medicatie vindt die mijn leven weer een stuk makkelijker maakt.

Rolf Th.J. van der Geest (ervaringsdeskundige)

© Copyright Cliënten Belangen Blad december 2010